İnsanın Özünü Tapması Daxili Səyahət və Mənəvi Oyanış

İnsan həyatı boyu çox şey axtarır. Bəzən xoşbəxtliyi pulda, bəzən sevgidə, uğurda və başqalarının verdiyi dəyərdə görür. Ancaq insanın ən böyük axtarışı əslində özünü tapmaqdır. Çünki insan dünyanı tanımağa çalışdığı qədər öz daxilini tanımağa çalışmır.

Özünü tapmaq insanın kim olduğunu, nə istədiyini, hansı dəyərlərlə yaşadığını və həyatdakı məqsədini anlama prosesidir. Bu yol bəzən rahat deyil. İnsan öz daxilinə baxanda qorxularını, səhvlərini, zəif tərəflərini və gizlətdiyi həqiqətləri görə bilər. Lakin həqiqi dəyişiklik də məhz bundan sonra başlayır.

İmam Əlinin (ə) “Nəhcül-Bəlağə”dəki hikmət və nəsihətlərində insanın öz nəfsini dərk etməsi, ağıl və vicdanla yaşaması mühüm mövzulardandır. İmam Əli (ə) insanı xarici aləmdən əvvəl öz daxilinə diqqət yetirməyə çağıran dərin düşüncələr ortaya qoyur. Bu yanaşmaya görə insanın ən böyük mübarizələrindən biri öz nəfsi, ehtirasları və yanlış seçimləri ilə apardığı mübarizədir.

İnsanın özünü tapması mükəmməl olmaq demək deyil. Əksinə, öz çatışmazlıqlarını qəbul etmək, səhvlərindən nəticə çıxarmaq və daha doğru insan olmağa çalışmaqdır. Bəzən insan illərlə başqalarının gözləntilərinə uyğun yaşayır və öz həqiqi istəyini unudur.

Özünü tanıyan insan isə hər kəsin fikri ilə istiqamətini dəyişmir. O, nəyin doğru, nəyin yanlış olduğunu düşünür, qərarlarının məsuliyyətini daşıyır və daxili sakitliyə daha çox qiymət verir.

Bəlkə də insanın ən uzun yolu bir şəhərdən digərinə deyil, öz qəlbinə gedən yoldur. Çünki insan özünü tapanda yalnız kim olduğunu deyil, necə yaşamaq istədiyini də anlayır.